130سعدى در كتاب گلستان خود حكايت مى‌كند:

فردى مال مردم را به تلبيس و سوداگرى مى‌خورد، امّا لقلقۀ زبانش لعن بر شيطان بود، غافل از اينكه شيطان را بايد با عمل از خود دور كرد. روزى شيطان او را ديد و گفت: تو كه حلال و حرام نمى‌شناسى و با هر حيله‌اى مال مردم را مى‌خورى، رفيق شفيق من هستى، با اين لعن و نفرين‌هاى ظاهرى كه دشمن من نمى‌شوى:

يكى مال مردم به تلبيس خورد

چو برخواست لعنت بر ابليس كرد

بدو گفت ابليس اندر رهى

كه هرگز نديدم چنين ابلهى

تو را با من است اى فلان آشتى

به جنگم چرا گردن افراشتى ¹

9. بدى را با خوبى پاسخ دادن

يكى از اوصاف پسنديده مؤمن آن است كه بدى‌هاى ديگران را با خوبى پاسخ مى‌دهد. خداوند متعال در بيان چند صفت مؤمن مى‌فرمايد:

(وَ الَّذِينَ صَبَرُوا ابْتِغٰاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَ أَقٰامُوا الصَّلاٰةَ وَ أَنْفَقُوا مِمّٰا رَزَقْنٰاهُمْ سِرًّا وَ عَلاٰنِيَةً وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُولٰئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدّٰارِ) (رعد: 22)

و كسانى كه براى رضاى خدا صبر و شكيبايى پيشه مى‌كنند و نماز به پا مى‌دارند و از آنچه روزى آنها كرديم انفاق مى‌كنند در