177قلب‌ها بى‌يقين تو در تشويش و اضطرابند. ¹

توئى كه همۀ عالم به تسبيح تو مفتخر است. ²

توئى كه نسيم عبادتت هميشۀ زمان‌ها، مخلوقت را نوازش داده. ³

توئى كه در لحظه لحظۀ وجود بوده‌اى. ⁴

توئى كه صنوف به هر زبانى خدا خدات مى‌كنند. ⁵

توئى كه در همۀ دل‌ها عزيز و بزرگى. ⁶

خداى ودود

از هر لذتى كه دلم به ياد تو نبوده استغفار مى‌كنم. ⁷

از هر لحظه‌اى كه بى‌تو سپرى كرده‌ام استغفار مى‌كنم.

از هر آسايشى كه دلم مأنوس تو نبوده استغفار مى‌كنم. ⁸

از هر خوشى كه قرب تو را تأمين نكند استغفار مى‌كنم. ⁹

از هر مشغله‌اى كه اطاعت تو در آن نباشد استغفار مى‌كنم. ¹⁰

هر لذتى كه مرا از تو غافل كند، مصيبت است.

هر آسايشى كه مرا از تو جدا كند، خسارت است.

هر خوشى كه مرا از تو دور كند، ناكامى است.

هر كارى كه مرا از تو محروم كند، لغو و تباهى است.

خداى عزيز

تو در قرآن فرمودى اُذْكُرُوا اللّٰهَ... فراوان ذكر خدا كنيد، صبح و شام تسبيح او كنيد. ¹¹

باز فرمودى: مرا ياد كنيد، شما را ياد مى‌كنم. ¹²

به من امر كردى يادت كنم، تو را ذكر كنم و وعده كردى مرا ياد كنى. ¹³