متن کتاب نجوای عشق - جلد 1 - صفحه 176

(7 تا 181)

176عظمتت. ¹

عزيز دل‌ها،

من كجا با همۀ بى‌ارزشيم و ياد تو در اوج عظمت‌ها و شايستگى‌ها؟ ²

محبوب دل‌ها، بزرگ‌ترين نعمتى كه بر من ارزانى داشتى اين‌كه يادت را بر زبانم جارى كردى. ³

بزرگ‌ترين لطفى كه در حقم روا داشتى اين‌كه اجازه دادى دستم به دعا و زبانم به تسبيح و نيايش باز شود. ⁴

به خود مى‌بالم كه مدال پر افتخار ذكر و عبادت آگاهانه را به گردن من انداختى.

معبود محبوبم

يادت را در خلوت و جلوت، در شب و روز، در پيدا و نهان در خوشى و سختى به دلم الهام كن. ⁵

دلم را فرودگاه الهام ذكر زيبايت قرار ده.

ذكر مخفى خود را مأنوس دلم كن. ⁶

عمل پاك و بى‌شبهه را در صحنۀ حياتم جارى كن. ⁷

تلاش مورد رضايت را در جوارحم قرار ده. ⁸

جزاى كامل در ميزان عمل برايم در نظر گير. ⁹

خداى رؤوف

دل‌هاى زنده همه به تو شيفته و عاشقند. ¹⁰

پاى معرفت تو همۀ عقل‌ها زانوى عجز به زمين زده‌اند. ¹¹

دل‌ها جز به ياد تو آرامش نگيرند. ¹²

1) . عَلى انَّ ذِكْرى لَكَ بِقَدْرى لا بِقَدْرِكَ.

2) . وَما عَسى انْ يبْلُغَ مِقْدارى حَتّى اجْعَلَ مَحَلاً لِتَقْديسِكَ.

3) . وَمِنْ اعْظَمِ النِّعَمِ عَلَينا جَرَيانُ ذِكْرِكَ عَلى ا لْسِنَتِنا.

4) . وَاِذْنُكَ لَنا بِدُعآئِكَ وَتَنْزيهِكَ وَتَسْبيحِكَ.

5) . الهى فَاَ لْهِمْنا ذِكْرَكَ فِى الْخَلاءِ وَالْمَلاءِ، وَاللَّيلِ وَالنَّهارِ، وَالإِعْلانِ وَالإِسْرارِ، وَفِى السَّرَّآءِ وَالضَّرَّآءِ.

6) . وَآنِسْنا بِالذِّكْرِ الْخَفِىِّ.

7) . وَاسْتَعْمِلْنا بِالْعَمَلِ الزَّكِىِّ.

8) . وَالسَّعْىِ الْمَرْضِىِّ.

9) . وَجازِنا بِالْميزانِ الْوَفِىِّ.

10) . الهى بِكَ هامَتِ الْقُلُوبُ الْوالِهَة.

11) . وَعَلى مَعْرِفَتِكَ جُمِعَتِ الْعُقُولُ الْمُتَباينَة.

12) . فَلاتَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ الاَّ بِذِكْراكَ.

مشخصات کتاب

نجوای عشقجلد:1نویسنده:راجی، علیناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1388

دریافت فایل ارجاع:

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1