153هر گاه به تو توكل كردم، كفايتم كردى. 1
هيچگاه عزتت را خرج انتقام از منِ ناچيز نكردى.
خداى عزيز
كيست كه درخواست ميهمانى سر سفرهات را داشت، مهمان نوازيش نكردى؟ 2
كيست كه به گدايى درِ خانۀ تو آمد و درِ احسان به رويش باز نكردى؟ 3
من امروز آمدهام! مىپسندى نااميد برگردم؟ 4
مىپسندى دست خالى از درت برگردم.
مىپسندى شماتت اغيار را بشنوم.
هيچ كس را به احسان و لطف جز تو نمىشناسم. 5
همه خير و خوبىها به يد قدرت توست، چگونه به غير تو اميد بندم؟ 6
چشم آرزويم به باب كرم توست، چگونه گداييم را پيش گدايان برم؟ 7
بىالتماس هر چه خواستهام به من دادهاى، امروز چگونه چشم اميد از تو بردارم. 8
چگونه به گدايى مثل خودم پاسم دهى در حالى كه به دستآويز رحمتت چنگ زدهام. 9
اى عزيزى كه هر كس در خانهات آمد خوشبخت شد. 10
اى رؤوفى كه توبهكاران را از تازيانه مكافات و عقوبت معاف كردى. 11