76 شَيْءٍ عَلِيماً (احزاب: 36-40)

هيچ مرد و زن با ايمانى حق ندارد هنگامى كه خدا و پيامبرش امرى را لازم بدانند، اختيارى [در برابر فرمان خدا] داشته باشد، و هر كس نافرمانى خدا و رسولش را كند، به گمراهى آشكارى گرفتار شده است. [به خاطر بياور] زمانى را كه به آن كس كه خداوند به او نعمت داده بود و تو نيز به او نعمت داده بودى [به فرزند خوانده‌ات زيد] مى‌گفتى: همسرت را نگاه دار و از خدا بپرهيز. [و پيوسته اين امر را تكرار مى‌كردى] و در دل چيزى را پنهان مى‌داشتى كه خداوند آن را آشكار مى‌كند و از مردم مى‌ترسيدى در حالى كه خداوند سزاوارتر است كه از او بترسى. هنگامى كه زيد نيازش را از آن زن به سرآورد [و از او جدا شد]، ما او را به همسرى تو درآورديم، تا مشكلى براى مؤمنان در ازدواج با همسران پسر خوانده‌هايشان [هنگامى كه طلاق گيرند] نباشد و فرمان خدا انجام شدنى است [و سنت اشتباه تحريم اين زنان، بايد شكسته شود]. هيچ‌گونه منعى بر پيامبر در آنچه خدا بر او واجب كرده نيست، اين سنت الهى در مورد كسانى كه پيش از اين بوده‌اند نيز جارى بوده و فرمان خدا روى حساب