193پيامبر(ص) در پى انعقاد صلح حديبيه در سال ششم هجرى، تصميم گرفت كه به سفر عمره برود و به اصحاب فرمود كه براى رفتن آماده شوند. پيامبر(ص) بر شتر سوار شد و هزار نفر از مهاجر و انصار نيز به شوق زيارت خانه خدا در پى ايشان روان شدند. در ميقات، همگان شروع به گفتن تلبيه كردند، طورى كه صداى تكبير مسلمانان دشت را پر كرد. اين اولين بارى بود كه مهاجران و انصار، دوشادوش هم به سوى مكه مىرفتند. پيامبر اكرم(ص) و مسلمانان، شادمان و تكبيرگويان وارد مكه شدند. خداوند مىفرمايد:
لَقَدْ صَدَقَ اللّٰهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيٰا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرٰامَ إِنْ شٰاءَ اللّٰهُ آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُؤُسَكُمْ وَ مُقَصِّرِينَ لاٰ تَخٰافُونَ فَعَلِمَ مٰا لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِنْ دُونِ ذٰلِكَ فَتْحاً قَرِيباً (فتح: 27)
خداوند آنچه را به پيامبرش در رؤيا نشان داد، به حق راست گفت؛ به طور قطع همه شما به خواست خدا وارد مسجدالحرام مىشويد در نهايت امنيت و در حالى كه سرهاى خود را تراشيده يا كوتاه كردهايد و از هيچ كس ترس و وحشتى نداريد؛ ولى خداوند چيزهايى را مىدانست كه شما نمىدانستيد [و در اين تأخير حكمتى بود]؛ و قبل از آن، فتح نزديكى [در خيبر بر شما] قرار داده است.
پيامبر(ص) و اصحابش سال ششم هجرى به مكه آمده بودند كه موفق به زيارت خانه كعبه نشدند. طبق معاهده حديبيه كه بين پيامبر(ص) و قريش منعقد شد، پيامبر(ص) بايستى در آن سال برمىگشت