66 2. عبدالله بن عباس

وى در مخالفت با تحريم متعه مى‌گويد: «متعه رحمتى بود كه خداوند متعال آن را بر امت محمد(ص) ارزانى داشته بود و اگراو (عمر)، از آن نهى نمى‌كرد، جزاشقيا كسى زنا كار نمى‌شود.» ¹

3. عمراه بن حصين

آيه‌اى از قرآن در مورد حلال بودن متعه نازل شد و پيامبر به ما امر كه متعه نماييد و بعد نيز آيه‌اى در نسخ آيه متعه نيامد و پيامبر هم از آن نهى نكرد تا از دنيا رفت؛ ولى مردمى به رأى خود،هر چه كه خواست گفت». فخر رازى در توضيحى عبارت عمران به حصين آورده است: «منظور از او عمر است».

4. عبدالله بن عمر

بر اساس بعضى از روايات،ابن عمر نيز ازمخالفان تحريم متعه بود؛چنان كه مى‌گفت: «واى بر شما! آيا از خدا ترس نداريد؟ اگر پدرم (عمر) شما را از اين مسئله نهى و جلوگيرى كرده است، كرده باشد؛ چرا كه خدا آن را حلال نموده است و پيامبر به آن عمل مى‌كرد. آيا از پيامبر تبعيت مى‌كنيد يا از عمر». ²