41و فعل قبيح مىشوند؛ مانند خوردن گوشت مرده و خوك...!! تعطه مشترك اين گونه روايات، تحريم آن را از سوى خود پيامبر(ص) است كه نقل آن به عده محدودى از صحابه نسبت داده مىشود (مثل حضرت على و...).
جالب آنكه استناد به اين روايات، بدون توجه روايات كثيرى است كه درباره حليّت و شرعى بودن «متعه» وجود دارد.
بررسى روايات
1. در صحيح مسلم از امام على(ع) نقل شده كه فرمود: «پيغمبر ما را از متعه نهى كرد». در پاسخ مىگويم: امير مؤمنان على(ع)، بىترديد متعه را جايز مىدانست و روايات زيادى در اين باره از آن حضرت نقل شده است. از اين رو احاديث مربوط به تحريم متعه، بىشك ساختگى است و بر ساختگى و جعلى بودن آنها شواهد زيادى وجود دارد». مهمترين روايتى كه از حضرت على(ع) در اين باره نقل شده، همان روايت معتبر ومعروف است كه: «اگر عمر متعه را ممنوع نمىكرد، جز [افراد] بدبخت [و فرومايه] كسى زنا نمىكرد. 1