156پديدههاى گيتى و موضع وى در تاريخ و امكانات و استعدادها، و نيز نيازها و خواستههايى كه در او و با او همواره هست و بالأخره جهت و نقطۀ اوج تعالى او.» 1
ممنوعيتِ شرك در اطاعت
براى ممنوعيت شرك در اطاعت، مىتوان به اين آيه استدلال كرد :
«وَ مِنَ النّٰاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللّٰهِ أَنْدٰاداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللّٰهِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلّٰهِ ...» 2؛ «بعضى از مردم، معبودهايى غير از خداوند براى خود انتخاب مىكنند؛ و آنها را همچون خدا دوست مىدارند، امّا آنها كه ايمان دارند، عشقشان به خدا، (از مشركان نسبت به معبودهاشان) شديدتر است.»
وجه استدلال :
در «الميزان» چنين آورده است : «مراد از «انداد» تنها بتها نيستند، بلكه علاوه بر آنها شامل فرشتگان و افراد ديگرى از انسانها كه مردم آنها را به عنوان اربابِ خود انتخاب كرده بودند مىشود، بلكه شامل هر شخص مطاعى كه بدون اجازۀ خداوند اطاعت شود خواهد بود. شاهد بر اين مطلب، آيۀ 166 سورۀ بقره است :
«إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَ رَأَوُا الْعَذٰابَ وَ