815. اين‌كه به جاى سامع مى‌گويد سميع، به دليل ابلغ بودن آن است، زيرا در سميع قبول و اجابت تعبيه شده است، چنانكه گفته مى‌شود: سمع الله لمن حمده، يعنى قبل الله حمد من حمده.

6. ضمير فصل در «إِنَّكَ أَنْتَ» براى تأكيد در سميع بودن خداوند نسبت به سخن بندگان، و عليم بودن او نسبت به نياتشان مى‌باشد.

***