55سنگ معروف كنار بيت تفسير كرده، ولى در آيه «إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبٰارَكاً وَ هُدىً لِلْعٰالَمِينَ فِيهِ آيٰاتٌ بَيِّنٰاتٌ مَقٰامُ إِبْرٰاهِيمَ (آل‌عمران: 96-97» به تمام حرم تفسير كرده است. ¹به نظر مى‌رسد مقام ابراهيم در هر دو آيه به قسمتى از بيت و به تعبير بهتر بخشى از حرم مى‌باشد، چرا كه «مَقٰامُ إِبْرٰاهِيمَ» در آيه مثابه، در سياق بيت است، و لذا به گوشه‌اى از بيت كه محل سنگ است اشارت دارد. و در آيه اول بيت، عطف بيان براى «آيٰاتٌ بَيِّنٰاتٌ» است كه در بيت قرار دارد، و يا در كنار بيت مى‌باشد. سياق آيات نيز بيانگر همين معناست، زيرا هر دو آيه ديدگاه يكسانى را بيان مى‌كنند، و قواعد ادبى نيز همين معنا را تأييد مى‌كند. و معنا ندارد كه مظروف يعنى «مقام ابراهيم» از ظرف يعنى بيت در «اول بيت فيه...مقام ابراهيم» بزرگتر باشد.

جمله «وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى» مى‌تواند بر ترغيب به خواندن نماز در حرم يا مسجد الحرام را دلالت كند. و من در جمله «مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ» ممكن است به معناى تبعيض باشد، يعنى بخشى از مقام ابراهيم را مصلى قرار دهيد. و ممكن است براى ابتدا يا بيان باشد، يعنى ابتداى مقام ابراهيم را به عنوان مصلى اتخاذ كنيد.

و اين‌كه فرمود: «وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى» ، و نفرمود: صلّوا فى مقام ابراهيم، يعنى به جاى امر به صلا، امر به انتخاب مصلى شده است؟ براى اين است كه اين جمله معناى بيشترى را مى‌رساند، زيرا در انتخاب مصلى امر به نماز مفروغ عنه است، و نيز مصلى به عنوان اسم مكان دلالت بيش از فعل دلالت بر دوام مى‌كند، به خلاف فعل كه تنها خواندن نماز را افاده مى‌كند.