393
لطايف و اشارات
1. در تشريع برنامه حجّ، و جعل شعائر الهى منافع خلق خدا منظور شده است، «عَلىٰ مٰا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعٰامِ» . و «جَعَلْنٰاهٰا لَكُمْ» . و «لَكُمْ فِيهٰا خَيْرٌ» . و «فَكُلُوا مِنْهٰا» . و «سَخَّرْنٰاهٰا لَكُمْ» . و «لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلىٰ مٰا هَدٰاكُمْ ».
2. با توجه به اين كه فرمود: «فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهٰا» ، معلوم مى‌شود تنها ياد خدا و ذكر قلبى كافى نيست، بلكه مى‌بايست نام خدا بر زبان هم جارى باشد، تا نماينگر همنوايى دل و زبان باشد.
3. تعبير به «بَشِّرِ الْمُحْسِنِينَ» در پايان آخرين آيه، مشعر به اين است كه كسى كه رعايت تقوا نمايد، شكر نعمت‌ها را به جاى آورد، معرفت حق در قلبش جاى گيرد، جزء محسنين خواهد بود.
***