276 ه. ممنوعيت صيد

در انتهاى اين بخش از آيه سفارش ديگرى وجود دارد، و آن ممنوعيت صيد است كه فرمود: «...غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ» . و در جاى ديگر فرمود: «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ (مائده: 95)».

در فلسفه حرمت صيد در حال احرام بايد گفت به تصريح خود قرآن نوعى آزمون الهى است كه محرم در آن شركت مى‌كند، چنانكه مى‌فرمايد: «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّٰهُ بِشَيْءٍ مِنَ الصَّيْدِ تَنٰالُهُ أَيْدِيكُمْ وَ رِمٰاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَخٰافُهُ بِالْغَيْبِ فَمَنِ اعْتَدىٰ بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهُ عَذٰابٌ أَلِيمٌ (مائده: 94)». و به گفته برخى از مفسران اين آزمون خود زمينه چينى براى نهى از صيد است. ¹ از اين رو به دنبال آن و با خطاب «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا» مى‌فرمايد: «لاٰ تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ» . و در پايان مى‌گويد: «وَ اتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ» . اين بدان معناست كه رعايت اين حكم نشانه ايمان و علامت تقواست.

افزون بر آن ممكن است حكمت اين تحريم اين باشد كه انسان مواظب آداب و رفتار خود در مجلس سلطانى باشد كه بدان دعوت شده است، كه بى شك با ادب در مجلس دوستان متفاوت مى‌باشد. و حاجى بايد بداند كه قاصد حرم الهى و زائر خانه‌اى است كه خداوند آن را به خود نسبت مى‌دهد. ² از سوى ديگر با توجه به كثرت جمعيتى كه در طول سال به مكه و حرم مى‌آيند، اگر صيد كردن حيوانات حلال باشد، ديرى نمى‌پايد كه نسل بسيارى از