272بياسايند و آرامش داشته باشند. البته در صورتى كه دشمن احترام ماه حرام را رعايت نكند، مؤمنان نيز مجازند مقابله نموده و از كيان خود حفاظت نمايند، و لذا با استثناى پس از استثنا مىفرمايد: «اَلشَّهْرُ الْحَرٰامُ بِالشَّهْرِ الْحَرٰامِ (بقره: 194)».
ج. قربانىها
از جمله امورى كه بايد مورد احترام باشد قربانىها است كه مىفرمايد: «...وَ لاَ الْهَدْيَ وَ لاَ الْقَلاٰئِدَ». هدى و قلائد گرچه به عنوان دو چيز مطرح شده است ليكن هر دو در قربانى بودن شريكند، با اين تفاوت كه هدى قربانى بىنشان، و قلائد قربانى بانشان است.
منظور از احلال قربانى اين است كه قبل از رسيدن به قربانگاه آن را ذبح نمايد، يا مانع رسيدن آن به قربانگاه شود، يا آن را به سرقت و غصب از حجگزار بگيرد. و در خصوص قلائد با كندن علامت مخصوص، آن را آزاد نمايد. 1
د. قاصدين بيتالله
آيه شريفه در ادامه مىفرمايد: «وَ لاَ آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ» كه منظور كسانى هستند كه قصد بيتالله الحرام را نموده و به سوى آن خانه روانه مىشوند.
در اين كه منظور از قاصدين چه كسانى هستند؟ دو تفسير وجود دارد: نخست آنكه منظور كفار است، و مراد از عدم احلال آنها نجنگيدن با آنهاست. ليكن اين حكم به وسيله آيه «إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلاٰ يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرٰامَ بَعْدَ عٰامِهِمْ هٰذٰا (توبه: 27)»، نسخ شده است. 2 مؤيد اين ديدگاه اين است كه در