243چنانكه در روايت ديگرى در تفسير آيه: « سِيرُوا فِيهٰا لَيٰالِيَ وَ أَيّٰاماً آمِنِينَ (سبأ: 18)»، فرمود: «مع قائمنا أهل البيت». سپس افزود: «و أما قوله: «وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً» ؛ فمن بايعه و دخل معه و مسح على يده و دخل فى عقد أصحابه كان آمناً». 1
چنانكه ملاحظه مى‌شود در اين روايت امنيت در سير و سفر را به همراهى با حضرت مهدى و بيت را به بيعت با آن حضرت تفسير شده است. و در حقيقت امام با تأويل بيت به ولايت، و تأويل امنيت به رهايى از عذاب، حقيقت مكنونه در آيه را هويدا نمود.
برخى از مفسران بر منهج عرفانى، «بيت» را به قلب حقيقى كه در صدر معنوى است تطبيق كرده‌اند. و «آيات بيّنات» را به علوم، معارف، حِكَم و حقايق، و «من دخله» را به سالكان و متحيران وادى جهالت تفسير نموده، و امنيت را سلامتى از غوايت ديوهاى خيال‌پرداز و پليدى‌هاى هواى نفس و رهزنى‌هاى شياطين معنا نموده‌اند. 2 ديگرى نيز مى‌نويسد: در كعبه، آيات بينات و مقام ابراهيم وجود دارد، زيرا مشتمل بر مقام رضا، تسليم، انبساط، يقين، مكاشفه، مشاهده، خلّت، فتوت، معرفت، توحيد، فناء، بقاء، سكر و صحو است، و هر كس در اين خانه داخل شود از پيشآمدهاى ناگوار نفس در امان است. 3