153 ***

*آيه هشتم

«يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوٰاقِيتُ لِلنّٰاسِ وَ الْحَجِّ وَ لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهٰا وَ لٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقىٰ وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوٰابِهٰا وَ اتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (بقره: 189)».

شرح واژگان

أ. اهله: اهله جمع هلال است كه به معناى شكل ماه در شب‌هاى اول تا سوم هر ماه قمرى است، كه گوياى نو شدن ماه مى‌باشد. البته واژه هلال در اصل به معناى بلند كردن صدا مى‌باشد. كه از اهلال در حج گرفته شده است، چرا كه به هنگام تلبيه با صداى بلند لبيك مى‌گفتند. ¹ب. وقت: وقت به معناى مقدارى از زمان است و هر چيزى زمان‌دار باشد موّقت گفته مى‌شود، البته بعداً توسعه يافته و در مكان نيز تشبيهاً به زمان به كار رفته است. ²چنانكه در قرآن نيز مى‌فرمايد: «وَ وٰاعَدْنٰا مُوسىٰ ثَلاٰثِينَ لَيْلَةً وَ أَتْمَمْنٰاهٰا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقٰاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً (اعراف: 142)»، كه به معناى ميقات زمانى مى‌باشد و درباره مكان به محل احرام اطلاق مى‌شود، چنانكه امام