401«پيامبر فرمود اگر با من به سوى خيبر مى‌آييد، فقط بايد هدف جهاد داشته باشيد و اگر مقصودتان غنيمت است نبايد بياييد.»
و به همين منظور فرمود: جارچى جار بزند كسى كه همراه ما مى‌آيد، تنها بايد رغبت به جهاد داشته باشد و كسانى كه قصد غنيمت دارند، نيايند.
1 / ج: ارزيابى موقعيت طرفين
موقعيت مال و تداركاتى ياران محمد را مى‌توان از لابلاى اسناد تاريخى شناخت.
براى چنين شناختى، به ذكر اهم اسناد تاريخى آن در ذيل اشاره مى‌كنيم:
1) «ابوعبس بن جبْر نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا، ما نه خرجى داريم و نه زاد و توشه و نه جامه، كه همراه شما بياييم. پيامبر يك جامه به او داد كه به هشت درهم فروخت، دو درهم را براى خوراك خود و دو درهم براى خرج خانواده‌اش و با چهار درهم ديگر بُردى براى خود خريد». 12) در آستانۀ خروج محمد، بعضى از يهوديان مدينه كه طلبى از مسلمانان داشتند، مطالبۀ مال خود را كردند؛ زيرا مى‌انديشيدند كه رفتن مسلمانان به خيبر ديگر بازگشتى ندارد. چنين فشارى باعث شد كه پيامبر در جريان امر قرار گيرد:
«مرد يهودى گفت: اى ابوالقاسم، اين مرد به من ستم كرده است و خوراك مرا گرفته و بهاى آن را نگاه داشته است. پيامبر به «ابن أبى‌حَدْرد» فرمود: حق او را بده. ابن ابى‌حدرد گويد: ناچار يكى از جامه‌هاى خود را فروختم... و من در حالى كه فقط دو جامه داشتم همراه مسلمانان به خيبر رفتم...». 23) «پيامبر به صهبا رسيد... و غذا خواستند... چيزى براى آن حضرت، غير از خرما و سويق نداشتند كه بياورند. محمد و همراهان از آن غذا خوردند». 3