328محمّد بخارى، سندى را از قتيبة بن سعيد به نقل از الليث و او از سعيد بن ابى‌سعيد به روايت از ابوسعيد و او از ابوهريره ثبت كرده است كه:

«أنّ رسول اللّٰه - صلّى‌اللّٰه عليه [ وآله ] وسلّم - كان يقول: لا إله إلاّ اللّٰه وحده، أعزّ جنده، و نصر عبده و غلب الأحزاب وحده، فلا شيء بعده». ¹بخارى در همان مأخذ، حديث 4115 از عبداللّٰه بن ابى ياد مى‌كند كه گفته بود:

«دعا رسول اللّٰه على الأحزاب فقال: اللهم مُنزل الكتاب، سريع الحساب، اهزِم الأحزاب، اللهم اهزمْهم و زلزلهم». ²ولى در حديث 4116 از همان مأخذ، از طريق نافع به نقل از عبداللّٰه بن عمر، متن دعا را چنين مى‌خوانيم:

«لا اله الا اللّٰه وحده، لا شريك له، له الملك و له الحمد، و هو على كل شيء قدير. آيبون، تائبون، عابدون، ساجدون لربّنا حامدون، صدق اللّٰه وعده، و نصر عبده، و هزم الأحزاب وحده». ³سمهودى در كتاب خود به گفتۀ مجد استناد كرده است كه:

«مسجد مذكور را بدان جهت فتح خوانند كه شأن و مكان نزول سورۀ الفتح