216«نزلوا بعينين جبل ببطن السَّبخة من قناة على شفير الوادي ممّا يلي المدينة». 1مطابقت دارد. به هر حال، پيامبر صلى الله عليه و آله مجبور بود مدينه را از طريق سمت شرقى وادى قناة طى كند و بر خلاف قريشيان كه در منتهىاليه سمت غربى كوه احد متوقّف شده بودند، به آن سو كشيده شود و حدوث واقعۀ احد را در دامنۀ كوه احد الزامى كند.
پيكرۀ 13 - 2
2 - 3 / ب : مسير مسلمانان
آمار ارائهشده از سوى مورّخان از تعداد مدافعان مدينه كه از شهر خارج شدهاند، يك هزار نفر مىباشد. هيچ مستندى در دست نداريم كه نشان دهد پيامبر اسلام در جمعآورى افراد، فرمان بسيج داده يا الزام و اجبارى اعمال كرده باشد و هيچ گزارش تاريخى از تدارك جمعى آنها (تحت انضباط خاص يا مشخّص) به دست ما نرسيده است. اين نشان مىدهد كه مسلمانان هر كس با توان خود و به اختيار و انگيزۀ ايمان با لوازم دفاع شخصى از خانههاى خود به كنار محمّد صلى الله عليه و آله آمدند تا به جانب قريشيان روند.
محمّد بن جرير طبرى بهگفتۀ واقدى باور دارد كه مسلمانان بيش از يكصد زره نداشتند؛ يعنى هر هفت نفر يك زره. و مجموعاً با دو اسب يكى از آن پيامبر صلى الله عليه و آله و ديگرى متعلّق به ابىبردۀ حارثى وارد كارزار شدند؛ در حالى كه مشركان با سههزار نفر، دويست اسب و هفتصد زره و سههزار شتر در تحكيم مواضع خود غرور مىورزيدند.
ما از روى شرح تاريخى واقعه، نام مواضعى را مىخوانيم كه مىتواند محققان را در شناخت مسير حركت مسلمانان از مدينه تا احد يارى دهد و حدود نقشۀ جغرافيايى چنين مسيرى را در ذهن ما ترسيم نمايد.
آنچه كه مدارك تاريخى در اين وادى اتّفاق نظر دارند، محلهايى است كه نظر به