105همۀ چيزهايى است كه در آن لحظات مىتواند در قالب كلمات، حبس كند. بيهقى كلمات مزبور را اينگونه نقل مىكند:
«پروردگارا! اگر اين بتپرستان بر من توفيق يابند، كفر آشكار خواهد شد و آيين تو پابرجا نخواهد ماند.» 1به نقل واقدى، كلمات پيامبر صلى الله عليه و آله اين بود:
«اگر اين گروه بر من پيروز شوند شرك و كفر پيروز مىشوند و دينى براى تو پايدار نمىماند.» 2و طبق نقل ابناسحاق، اين كلمات عبارت بود از:
«اللّهمّ إن تَهْلك هذه العِصابةُ اليومَ لا تُعبد».
اين درخواست، عميقاً نشان مىدهد كه پيامبر صلى الله عليه و آله نتيجۀ پيروزى قريش را «بازگرداندن تمام جزيرةالعرب به بتپرستى» مىديده است و همين امر او را نگران كرده بود. از سوى ديگر هيچ اثرى از شعارهاى انتقامگيرانه كه بر تحريك عصبيّت و تشديد غضب و شدّت نفرت مبتنى باشد، بر زبان مسلمانان جارى نمىشد. آنچه كه در اسناد تاريخى به آن اشاراتى شده، مبتنى بر گفتۀ زيد بن على است كه:
«مسلمانان در هنگام واقعه، تنها به گفتن «يا منصور امت» بسنده مىكردند.»
و آنچه را كه عروة بن زبير به نقل از عايشه آورده كه مهاجران، شعار «يا بنى عبدالرّحمن» و «يا بنى عبداللّٰه» مىدادند، دقيقاً همان مسير و روالى است كه بر تعليمات معنوى محمّد صلى الله عليه و آله مبتنى بوده است و نه بر خوى غريزى.
با وجود چنين زمينهاى است كه مىتوانيم درك كنيم چرا محمّد صلى الله عليه و آله به ياران خود سفارش كرده بود كه اگر به افرادى از قريش كه استعداد اصلاح و هدايت دارند،