متن کتاب مدینه شناسی - جلد 1 - صفحه 484

(15 تا 544)

484

ت: مقبرۀ عبداللّٰه بن جعفر

مادر عبداللّٰه بن جعفر بن ابى‌طالب، «أسماء بنت عميس بن كعب» بود، كه در ايّام توقّف جعفر و اسماء در حبشه به دنيا آمد. او اوّل مولود مسلمانى بود كه در حبشه چشم گشود. ¹بازگشت جعفر بن ابى‌طالب از حبشه به مدينه در سال هشتم هجرت، مصادف بود با ايّامى كه مسلمانان از پيروزى خيبر باز گشته بودند. ²در همين سال جعفر به همراهى «زيد بن حارثه» و «عبداللّٰه بن رواحه» به جانب شام روانه شد و فاجعۀ يوم مؤته به وقوع پيوست و عبداللّٰه، پدر را از دست داد. ³آنچه در اين واقعه با شخصيّت و حيات عبداللّٰه ارتباط دارد، واكنشى است كه پيامبر ضمن تأسّف شديدش از شهادت جعفر، در بارۀ عبداللّٰه از خود بروز داد.

منابع مختلف اين گفتۀ عبداللّٰه بن جعفر را ثبت كرده‌اند كه:

«أنا أحفظ حين دخل النّبيّ - صلّى‌اللّٰه عليه[ وآله ]وسلّم - على أمّي ينعى؟؟؟ لما أبي فأنظر إليه هو يمسح على رأسي و رأس أخي و عيناه تهراقان الدموع حتى تقطر لحية ثمّ قال: اللّهم انّ جعفراً قد قدم إلى أحسن الثواب فاخلفه في ذريته ما خلقت أحداً من عبادك في ذريته. ثمّ قال: يا أسماء أ لا أبشرك؟ قالت: بلي بأبي أنت و أمّي يا رسول اللّٰه. قال: إنّ اللّٰه جعل لجعفر جناحين يطير بهما في الجنّة. قالت: فاعلم النّاس ذلك. فقام رسول اللّٰه و أخذ بيدي يمسح بيده رأسي حتى رقى إلى المنبر و أجلسني أمامه على الدرجة السفلى و الحزن يعرف عليه...» ⁴؟؟؟؟؟؟؟؟

1) . ابن عبدالبرّ، «الاستيعاب فى أسماء الاصحاب» به نقل از عكرمه و او از ابن‌عبّاس ؛ ابن‌حَجر عسقلانى، «الاصابه» ج2، ص289، به نقل از عثمان بن عطا از عكرمه.

2) . ابن اثير، «اسدالغابه» ج1، ص286 ؛ ابونعيم، «حليةالأولياء» ج1، ص116

3) . واقدى، «مغازى» ص401 ؛ ابوالفرج اصفهانى، «مقاتل‌الطّالبيين» ص6

4) . «به خاطر دارم هنگامى كه رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله به ديدن مادرم آمد تا مرگ پدرم را تسليت گويد، به صورت مباركش نگاه مى‌كردم، در حالى كه بر روى سرم و سر برادرم دست مى‌كشيد، چشمانش پر از اشك شد، و قطره قطره بر محاسن مباركش مى‌چكيد. فرمود: خداوندا! جعفر بهترين و نيكوترين پاداش را به من عطا كرده، ذريه و بازماندگان او را مستدام بدار كه چنين لطفى در حق هيچ‌يك از بندگانت نكرده‌اى. سپس فرمود: اسماء! آيا به تو بشارت دهم؟ زن پاسخ داد: آرى، پدر و مادرم قربانت گردند، اى رسول‌اللّٰه. فرمود: خداوند دو بال به جعفر عطا كرده است تا در بهشت با آن‌ها پرواز كند. زن گفت: پس مردم را از اين موضوع آگاه كرد. پس از آن پيامبر صلى الله عليه و آله بر خاست، دستم را گرفت و در حالى كه با دست ديگرش سرم را نوازش مى‌كرد. بر بالاى منبر رفت و مرا مقابل خود روى پلۀ پايين منبر نشاند. غم و اندوه تمام وجودش را فرا گرفته بود.» نك‍ : احمد بن ابى‌يعقوب، «تاريخ يعقوبى» ج1، ص427 ؛ ابن‌هشام و ابن‌اسحاق، «السيرة النبويه» ج3، ص437 ؛ متّقى هندى، «كنزالعمال» ج16، ص65 ؛ طبرسى، «اعلام الورى» ص111

مشخصات کتاب

مدینه شناسیجلد:1نویسنده:نجفی، محمد باقرناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1386

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1جلد 2