465
فصل چهارم؛ مقابر همسران پيامبر
الف: مقبرۀ عايشه بنت ابىبكر
او دختر ابوبكر عبداللّٰه بن عثمان است كه در چهارمين سال بعثت يا نه سال قبل از هجرت، از مادرش «امّ رومان بنت عامر» زاده شد. پيامبر اسلام در سال دوم هجرى او را به عقد خود در آورد؛ در حالى كه سه سال از وفات خديجه گذشته بود.
پس از رحلت پيامبر اسلام، امّالمؤمنين در قلمروى نقل احكام و جمع حديث و صحنههاى سياسى - مذهبى مسلمانان، حضور همه جانبهاى داشت. وى در سال 57/58ق. درگذشت و در قبرستان بقيع به خاك سپرده شد.
چگونگى اين حضورها و آن آراء، موجب شد كه در بارۀ عايشه امّالمؤمنين با حفظ نهايت احترامى كه نسبت به وى اعمال مىشد، آراء مختلفى در تاريخ اسلام به وجود آيد كه شرح آن به تأليف كتابى مستقل نيازمند است.
امام بخارى و غير او به سندى اشاره مىكنند كه بر اساس آن عايشه امّالمؤمنين به عبداللّٰه بن زبير وصيّت كرد:
«...اذفنىمعصواجيى بالبقيع». حاكمدر «المستدرك» بهنقل از هشامبنعروه نوشت:
امّالمؤمنين در شب روز سهشنبه درگذشت و ابوهريره بر جنازهاش نماز گزارد. 1