1) . «پيامبرگرامى صلى الله عليه و آله روزى به ديدن فرزندش ابراهيم كه به خود مى‌پيچيد (و جانش در خطر بود) رفت. با ديدن اين صحنه، اشك در چشمان مباركش حلقه زد. عبد الرحمان بن عوف گفت: اى پيامبر خدا، گريه مى‌كنيد؟ فرمود: ابن عوف! اين رحمت است و رحمت ديگرى هم به دنبال خواهد داشت. پس فرمود: چشم اشك مى‌ريزد و قلب اندوهناك و غمگين مى‌شود. مطلبى را نبايد بر زبان آورد مگر اين‌كه خداوند را خشنود سازد. اى ابراهيم، چون تو را از دست مى‌دهيم غمگين و اندوهناكيم.» همچنين نك‍ : مسلم، «صحيح» كتاب 43، حديث 62 ؛ ابن‌ماجه، «سنن» كتاب 6، باب 13 ؛ ابن‌سعد، «الطبقات الكبرى» ج1، قسم 1، ص88 ؛ احمدبن حنبل، «مسند» ج3، ص112