294
فصل هفدهم: مسجد ابوبكر
مسجد ابوبكر، نزديكترين مسجد به المصلّى، در مناخه مىباشد كه در بافت قديمى شهر، عرصۀ آن به حديقة العريضى - مجاور الزرقاء - متّصل بوده است.
در اسناد معتبر تاريخى، به قداست و اعتبار تاريخى آن اشارتى نرفته است؛ ولى گفتهاند كه ابوبكر در عهد خلافتش، نماز عيد را در آن مكان به جاى آورده است.
مسجد ابوبكر در زمان عمر بن عبدالعزيز - والى مدينه در سال 93/91ه .ق. - و همزمان بانوسازى مسجد المصلّى ( \ مسجد على بن ابى طالب) احداث شده است.
از تجديد و ترميمهاى مكرّر اين مسجد در طول تاريخ، گزارشهاى مستندى در دست نداريم. تنها مىدانيم كه در سال 1254ق. و آخرين بار به امر محمود عثمانى، تجديد بنا شده و به هيكلى كه تاكنون پا برجاست، در آمده است.
بناى مسجد به لحاظ برخوردارى از گنبدى گچى و منارهاى زيبا، مجموعۀ بديعى دارد و ساختمان آن مانند المصلّى و مسجد على با سنگهاى سخت سياه معمارى شده است.
مسجد ابوبكر در شمال غربى المصلّى ( \ غمامه)، مدخل: زقاق العريضيّه در شارع المناخه واقع گشته و حقير در خلال سالهاى 1395 تا 1398ه .ق. كه به ديدار مسجد نائل آمدم، آن را مورد توجه بسيارى از مسلمانان كشورهاى اسلامى و زائران مدينه ديدم.
نك : پيكرۀ 1 - 17