198آنچه به عنوان «عند البلاط» آمده است، مطابقت دارد؛ زيرا به تصريح ابوعبيد بكرى «البلاط بالمدينة ما بين المسجد و السوق» و آن محلّى است كه از جنوب تا شمال سمت شرقى مسجد را شامل مىشده است.
اين مكان در نقشهاى كه ابننجّار از بناى حجره و مرقد ارائه داده و آن را با جملۀ «هاهنا كان يصلّى على الجائز خارج المسجد» مشخّص كرده است، دقيقاً در سمت شرقى دومين جدار مرقد و حجره قرار داشته است.
بر اين اساس معلوم مىگردد كه هماكنون موضع جنائز در زمان پيامبر، در داخل ضريح ( \ شباك شرقى) قرار دارد كه در آن زمان، مجاور ديوار شرقى خانۀ پيامبر بوده است.
در خصوص بررسى فقهى جواز يا عدم جواز نماز بر جنازه در داخل مسجد يا خارج از آن، بر اساس مستندات تاريخى مذكور، ابنقيّم جوزى در كتاب «زادالمعاد» (ج1، ص140)، نتيجه مىگيرد: «و الأفضل عليها خارج المسجد» و نووى در «شرح صحيح مسلم»، حاشيه بر ارشادالسّارى (ج 4، ص 304) مىگويد: «في جواز الصلاة على الميّت في المسجد» و قسطلانى در ارشادالسّارى (شرح صحيح البخارى، ج 2، ص 428) و بدرالدّين عينى در «عمدةالقارى» (جزء 8، ص 132) و ابنحجر عسقلانى در «فتحالبارى» (ج 3، ص 199)، نظر مىدهد: «و هذٰا يقتضي الإجماع على جواز ذلك». 1
9 / ب: منارههاى مسجدالنّبى
مسلّم است كه در عهد رسول صلى الله عليه و آله ، مسجدالنّبى داراى منارهاى نبود و بلال بر ستون مرتفعى كه در خانۀ عبداللّٰه بن عمر قرار داشت، اذان مىگفت؛ ولى يعقوبى در تاريخ 2 با ترجمۀ فارسى گفته است كه بعدها «غلامى از عبّاس، كه او را كلاب مىگفتند، منارهاى