174«معناه أنّ له هناك منبراً على حوضه و قيل معناه أنّ قصد منبره و الحضور عنده لملازمة الأعمال الصالحة يورد صاحبه الحوض و يقتضى شربه منه». 1در حد و حدود واقعى روضه از سمت قِبلى آن - كه در غرب به منبر و در شرق به حجره محصور است - اختلافى وجود ندارد؛ ولى از سمت شامى، اظهار نظرهاى متفاوتى در لابلاى متون معتبر مشاهده شده است. از نظر منابع اماميّه، خانۀ فاطمه عليها السلام جزو بيت پدرش محسوب شده است؛ چنانكه كلينى به روايت از «سهل بن زياد» به نقل از «جميل بن درّاج» از ابوعبداللّٰه و در حديث ديگرى از معاوية بن وهب به نقل از ابوعبداللّٰه، به آن تصريح كرده است.
بتنونى در «الرّحلة الحجازيّه» مساحت روضه را حدود 22 متر در 15 متر آورده است و اين، حدّ و فاصلهاى است كه در زمان «عثمانىها» با نردههاى مسى زرد، مشخّص شده بود كه البتّه امروزه، به استثناى نردههاى حدّ قبلى روضه - از منبر تا حجره - نردههاى حدّ شمالى و غربى آن ديده نمىشود.
برزنجى در «فى نزهة النّاظرين» مىنويسد: سلطان سليم عثمانى (متوفّاى 945ه . ق.) نصف طول ستونهاى مستقر در حدّ روضۀ شريفه را با مرمرهاى سفيد و قرمز نماسازى كرده بود كه در زمان سلطان عبدالمجيد مرمّت، منقّش و مُذهّب شد و زمين آن را با سنگهاى سرخِ استخراج شده از كوههاى شمالى درّۀ عقيق در شمال غربى مدينه فرش نمودند.
حدّ روضه (15*22 متر) مبتنى بر متراژ مساحت بين ستونهاى مذكور بوده است كه بر اساس روايات اصحاب و مشاورۀ اهل علم، تعيين و حدبندى شده است. به هرحال به عقيدۀ مؤلّف حقير، اين نتايج، اختلافى با نظرگاه موجود در احاديث اهلبيت عليهم السلام ندارد.
در مورد تعيين حدود خانۀ محمّد رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله بايد گفت: با فرض اينكه خانۀ فاطمه عليها السلام جزو بيت و حجره باشد، حدّ روضه شامل حجره و مقصوره مىشود و با اين وصف، الزاماً مىتواند مُحاذى اين مكان را در مسجدالنّبى شامل شود.