52مسلمان در سراسر جهان به تدبير و آزمايش گذاشته شود و يكپارچگى و اتحاد در مراسم و مناسك حج، آنان را به اتحاد و تشكل جهانى اسلام وادار نمايد.
ترديدى نيست كه چنين شعور سياسى، در تمامى حوزهها و قلمروهاى زندگى مسلمانان جهان، قدرت و خلاقيت آن را دارد كه مسلمانان جهان را به تشكّل و وحدت و سازماندهى و آمادگى لازم وادارد و همۀ جامعۀ بزرگ اسلامى را براى گستن بندها و اسارتهاى سياسى و نظامى بسيج كند. سياست را، اگر به معناى حسن تدبير امور يك جامعه يا چگونگى تنظيم روابط اجتماعى يا خود آگاهى انسان نسبت به محيط و جامعه و سرنوشت مشترك و زندگى مشترك خود و جامعهاى كه در آن زندگى مىكند و به آن وابسته است بدانيم يا هر تعريف ديگرى را در تبيين آن بكار گيريم، بالاخره هر سياست و هر جريان سياسى احتياج به تدبير و تفكر دارد و هر تدبير متفكرانهاى بايد مبتنى بر اميدها و آرزوها باشد.
در مراسم حج، انسانهايى كه بايد به كار تدبير متفكرانۀ فرداى جامعهشان بپردازند، چند روزى را در وادى اميدها و آرزوها (منىٰ) بسر مىبرند و آنگونه كه به ابراهيم در منا توصيه شد:
«هنالك يا ابراهيم تمن على ربك ما شئت »؛ 1 «اى ابراهيم، در اينجا هر چه مىخواهى از خدا مسألت كن.»
و به همين مناسبت است كه آن وادى «منا» ناميده شد. 2