200چون كه بيت، عتيق بود و در آب، غرق نگرديد ¹ تا يك بار ديگر ناجى انسانها از غرقاب هلاك باشد.

هود و صالح نيز به كرات از بركات حرم متنعم گشتند و پا بر اين خان نعمت بيكران الهى نهادند ² و ديگر پيامبران خدا هر كدام به نوبۀ خود از آن بهره‌ها گرفتند و ره به نهانگاه اسرار آن يافتند و به معرفت خويش افزودند. ³ابراهيم و اسماعيل گرچه اركان بيت را رفعت بخشيدند اما نه نخستين زائر بيت بودند و نه آخرين آنها. ابراهيم مؤذن حج بود ⁴ ومراسم و مناسكش كاملتر از گذشته و حجش باشكوهتر و بنيان توحيديش استوارتر بود و به همين دليل حج اسلام حج ابراهيمى لقب گرفت ومراسم او صبغۀ توحيدى يافت.

خضر پيامبر از آن جهت به عمر جاويدان رسيد كه آب حيات زمزم نوشيد ⁵ و از ديدگان نااهل پنهان گشت تا همه سال شاهد مراسم ومناسك باشد ⁶ و در امان به دعا بر مؤمنان بنشيند ⁷ و مونس ولى زمان و حجت