160و خويشتن را از تجاوز به حقوق ديگران بازمى‌داريد. ¹طبرى مى‌گويد:

گروهى از حاجيان به هنگام احرام، زاد و توشه‌هاى خود را مى‌انداختند و آيه در ردّ عمل آنان نازل شد؛ زيرا سفر چه براى دنيا و در دنيا باشد و يا از دنيا و در راه خدا، ناگزير بايد با آمادگى و ساز و برگ و توشه همراه باشد و معناى اين سخن آن است كه حج آمادگى مى‌طلبد و آماده شدن، از مقدّمات حج مى‌باشد.

بى‌شك آنچه را كه امروز جدال مى‌نامند و ما به عنوان احياى روح حج انجام مى‌دهيم، نوعى تزوّد و كسب آمادگى براى رسيدن به خودكفايى و حفظ شخصيت و حيثيّت امت در جهت بريدن زنجيرهاى اسارت و وابستگى است، تا احتياج به شرق و غرب پيدا نكنيم و به ذلت و ظلم به خود و ديگران دچار نشويم.

7 - خداوند، جدال را در حج منع نموده و از سوى ديگر بسيارى از داد و ستدها، منازعه و جدال را به دنبال دارد. از اين رو تصوّر مى‌شود كه معامله و داد و ستد نيز در حج بايد حرام باشد.

قرآن در دنبالۀ همان آيه، با ذكر «لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنٰاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ » ² كسب مشروع و داد و ستدى را كه براى به دست آوردن فضل الهى باشد تجويز نموده. از اين نكته به خوبى مى‌توان اين نتيجه را به دست آورد كه هر جدالى حرام و ممنوع نيست و فريادها و حركتهايى كه براى به دست آوردن فضل مادى و معنوى الهى و رسيدن به نتايج مشروع