135سازند.»

بديهى است، جدالى كه به منظور مبارزه با حق انجام مى‌گيرد و به صورت وسيله‌اى براى پوشاندن حقيقت و يا از ميان بردن آن، مورد بهره‌بردارى قرار مى‌گيرد، چيزى جز مايۀ فساد نمى‌تواند باشد.

6 - «قَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّتِي تُجٰادِلُكَ فِي زَوْجِهٰا.» ¹«همانا، خداوند شنيده است گفتار آن كس را كه دربارۀ همسرش با تو مجادله مى‌كرد.»

هدف از اين نوع مجادله، شكايت و مناقشه دربارۀ كس ياچيزى است.

براى ارزيابى اين مجادله، بايد ادّعا و محتواى شكايت را بررسى نمود؛ اگر شكايت به ناحق بود ناگزير مجادله دربارۀ آن نيز مردود خواهد بود.

7 - «مٰا يُجٰادِلُ فِي آيٰاتِ اللّٰهِ إِلاَّ الَّذِينَ كَفَرُوا.» ²«دربارۀ آيات خدا به جدال نمى‌پردازند، مگر كسانى كه كفر ورزيده‌اند.»

كفر و پايدارى در موضع كفر نوعى لجاجت و مجادله را به دنبال دارد كه خواه ناخواه محتواى آن باطل و غرض و هدف از آن حمايت از باطل مى‌باشد و از اين رو مردود و محكوم مى‌باشد.

8 - «يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ تُجٰادِلُ عَنْ نَفْسِهٰا.» ³«روزى كه انسان مبعوث مى‌شود، در حالى كه از خود دفاع مى‌كند و براى توجيه اعمال خود مجادله مى‌كند.»

«وَ كٰانَ الْإِنْسٰانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلاً.» ⁴