130قرآن با صراحت اخطار مى‌كند كه اين اراده و خشم خدا در مورد طواغيت امتهاى گذشته تحقّق يافته است:

«فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنٰا عَلَيْهِمْ رِجْزاً مِنَ السَّمٰاءِ بِمٰا كٰانُوا يَظْلِمُونَ .» ¹ما وعده‌هاى الهى را تخلّف‌ناپذير مى‌دانيم و سرانجام مشاركت در اين توطئۀ ضدّ خدا را گرفتارى در دست انتقام الهى و شعله‌هاى خشم خدا مى‌دانيم و يك‌بار ديگر اين آيۀ الهى را بر آنان مى‌خوانيم كه:

«وَ مَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَتْهُ فَإِنَّ اللّٰهَ شَدِيدُ الْعِقٰابِ .» ²وناصحانه يادآورى مى‌كنيم كه:

«أَ فَلاٰ يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلىٰ قُلُوبٍ أَقْفٰالُهٰا.» ³در مرحلۀ دوم، با منطق و استدلال مسأله را از ديد قرآنى و فقهى مورد تجزيه و تحليل قرار مى‌دهيم و با نقل آرا و نظرات صاحب‌نظران در لغت، تفسير و فقه، موضوع جدال در حج را به دور از همۀ گرايشها و تعصّبات، با همان روال استدلال تفسيرى و فقهى بررسى مى‌كنيم و از همه دانشمندان و مردم مسلمان مى‌خواهيم كه با تدبّر و دقّت، حقّ را از لابلاى آن به دست آورند و منصفانه در اين مسألۀ حياتى قضاوت كنند تا شبهه با حجّت و باطل با برهان و توطئه با آگاهى و تفقّه صحيح، دفع