121آخرين ايراد بر سخن ابن كثير و نظير وى، آن است كه على - ع - همانطور كه برائت را در منا ابلاغ كرد تعدادى از احكام را نيز برشمرد كه در گذشته به برخى از موارد آن اشاره شد.
عمل على - ع - نشاندهندۀ اين حقيقت است كه مأموريت وى شامل ابلاغ احكام نيز بوده است احكامى كه در واقع عبارت از معنا و مفهوم شرعى و قرآنى برائت مىباشد. 1برخى از مفسران در دنبالۀ بحثهاى كلامى در زمينۀ آيات برائت، به اين نكته اشاره كردهاند كه اگر كلام پيامبر - ص - «لا يؤدّى عنّي الّا أنا أو رجلٌ منّي» به مفهوم مطلق تفسير شود، معناى آن چنين خواهد بود كه امر تبليغ دين منحصر به پيامبر - ص - و خاندان او مىباشد در حالى كه اين مطلب خلاف ضروريات اسلام است و پيامبر - ص - خود بارها فرمود:
«آنچه را شنيديد به غائبان ابلاغ كنيد» (فليبلغ الشاهد الغائب.) 2در صورتى كه كلام رسولاللّٰه - ص - در اين مورد مانند گفتارش در حديث غدير خم و ثقلين و نظاير آن، مربوط به بحث امامت و حجت و مستند نهايى احكام شريعت است نه تبليغ عمومى كه پس از روشن شدن منبع و حجت و مستند احكام و تعاليم الهى بر همگان فرض كفايى مىباشد به اين معنا كه مبلغان بايد بر امورى كه به عنوان شريعت و دين تبليغ مىكنند مستندى از قرآن و احاديث نبوى - ص - و يا احاديث اهل بيت - عليهمالسلام - داشته باشند تا تبليغ اسلام محسوب گردد.
به تعبير ديگر، كلام رسول خدا - ص - كه فرمود: «لا يؤدّي عنّي الّا