64پروانه در شعلۀ شمع مى‌سوزاند، نبايد غصه و غم محاصره‌اش كند و دل بخاطر محروم بودن از اين سفر الهى در درياى اندوه غرقه سازد؛ زيرا خداوند مهربان براى برداشته شدن اين تكليف از دوش جانش و بهره‌مند شدن از اين فيض بى‌نظير، راه ديگرى برايش معين فرموده و آن نايب گرفتن از جانب خود براى انجام مناسك ابراهيمى است.

البته بايد در انتخاب نايب دقت بخرج داد و شخصى را براى انجام اين عبادت بزرگ مأموريت داد كه تا حدى از عهدۀ شرايط ظاهرى و باطنى حج برآيد.

چون به مؤمن پيشنهاد نيابت از حج داده شد، از باب قضاى حاجت برادر مؤمن بايد پذيرفت كه قبول حاجت مؤمن و قضاى نياز برادر دينى و حل مشكل بندۀ حق، از اعظم عبادات و وسيلۀ قرب به خداوند است.

نايب بايد بداند كه نيابت از حجّ، براى او بهرۀ عظيم و ثواب فوق العاده دارد و نيابت دهنده بايد بداند كه با تحمّل مخارج سفر، نايب علاوه بر اداى تكليف، داراى نصيب سنگين آخرتى است.

نيابت دهنده بخاطر نايب گرفتن و پذيرندۀ نيابت بخاطر تحمل رنج نيابت، اهل نجات و مورد عنايت و رحمت حضرت حقند.

روايت بسيار مهمى در مسألۀ ثواب نايب و آن كه از جانب برادر مؤمنش به حج مى‌رود وارد شده كه در سطور زير ملاحظه مى‌كنيد.

قال الصادق - عليه‌السلام - فى الرجل يحج عن آخر: «له أجر و ثواب عشر حجج و يغفر له و لأبيه و لإبنه و لإبنته و لأخيه و لعمّته و لخاله و