44
حديث:12
حجّ انجام داده را از آفات حفظ كنيد
تصور گروهى از مردم كه از آيات قرآن مجيد و كلمات گهربار اهل بيت و انبيا و اوليا خبر ندارند، بر اين است كه آنچه از عمل صالح و اخلاق پسنديده و كار خير و امور برّ از انسان صادر شده دوام و بقاى آن ابدى و هميشگى است، و هيچ عاملى قدرت از بين بردن آن را ندارد و روز قيامت در پروندۀ انسان لحاظ مىگردد، و به مقتضاى آن، اجر و مزد داده مىشود در حالى كه اين تصور و خيال ريشۀ شرعى و عقلى ندارد، بلكه آيات و روايات دلالت بر اين معنا دارد كه اگر انسان تا لحظۀ خروج از دنيا، تقوا و پاكى و خويشتندارى از گناه و خوددارى از معاصى را حفظ نكند، دچار حبط عمل و به باد رفتن خوبيها و منهدم شدن ساختمان ايمان و عمل صالح و اخلاق حسنه مىشود.
در بسيارى از روايات آمده كه رسول خدا بطور دائم نسبت به حوادث بعد از خودشان اعلام ترس و وحشت مىفرمودند، وحشت از اين كه در طوفان حادثهها ايمان مردم از دست برود و بناى اعمال صالح