33عاشقان، و سير والهان حريم مهر و محبت است.

حيات بدون دعا، زندگى منهاى اشك و زارى، حيات جمادى است.

نياز انسان به دعا نيازى مبرم و احتياجش به گريه و زارى در پيشگاه حق احتياجى طبيعى است.

گريه بر هر درد بى درمان دواست

آن كه نسبت به دعا كبر ورزد، آن كه احساس نياز به دعا نكند، آن كه خود را محتاج به انابه و تضرع نداند، از گروه مستكبران و به فرمودۀ كتاب حق، مستحق عذاب الهى است.

در مسألۀ با عظمت حج، گرچه استطاعت شرط شده اما به غير مستطيع اجازه داده شده براى تحقق استطاعت جهت انجام مناسك حج دعا كند و از حضرت محبوب بخواهد از خزانۀ غيبش زمينۀ استطاعت او را فراهم كند تا به انجام اين فريضۀ بزرگ و بدست آوردن ثوابهاى بى‌حساب آن موفق شود؛ روايت زير ناظر به اين معناست:

عن عبد اللّٰه بن الفضل قال: «قلت لأبى عبد اللّٰه - عليه‌السلام - إنّ علىَّ ديناً كثيراً و لى عيال و لا أقدر على الحجِّ فعلّمنى دعاءاً أدعو به فقال: قل فى دبر كلّ صلاة مكتوبة:

اللّهمّ صلّ على محمد و آل محمد و اقض عنّى دين الدنيا و دين الآخرة.

فقلت له: اما دين الدنيا فقد عرفته فما دين الآخرة؟ فقال: دين الآخرة