131
«انّ بين قبر النبى - صلى اللّٰه عليه و آله - و بين المنبر، روضة من رياض الجنة، أنه من عبد اللّٰه بين القبر و المنبر و عرف حق رسول اللّٰه - صلى اللّٰه عليه و آله و اهل بيته - و تبرّأ من أعدائهم فله عند اللّٰه عزّ وجلّ روضة من رياض الجنة، و لا يكون له ذلك فى غير ذلك الموضع.» 1
«ميان قبر رسول خدا و منبر، باغى از باغهاى بهشت است. كسى كه بين قبر و منبر به عبادت خدا برخيزد و حق پيامبر و اهل بيتش را بشناسد و از دشمنان آنان بيزارى قلبى و عملى جويد، در نزد خدا باغى از باغهاى بهشت از آن اوست و اين چنين نصيبى در غير اين محل براى انسان نيست.»
عرفان به حق نبى اكرم و اهل بيتش به اين است كه آن حضرت را فرستادۀ خدا بداند و اهل بيت را امامان انتخاب شده از جانب حق براى هدايت مردم تا روز قيامت به حساب آورد و آن بزرگواران را در تمام شؤون زندگى مادى و معنوى واجب الاطاعه بداند و خود را تسليم آنان نموده به فرهنگ سعادتبخش آنان گردن نهد و اوامر آنان را عمل و از آنچه نهى كردهاند بپرهيزد.