101و فرستادن انبياى مرسلين، دعوت به محفل انس خود فرموده، بدون آن كه سابقۀ استعدادى از براى بندۀ بيچاره باشد و يا در اين دعوت و حضور براى حضرتش يا ملائكة اللّٰه يا انبيا سودى تصور شود.

پس با قدم خوف و رجاء، رغبت و رهبت خود را مهياى حضور كن كه عمدۀ آن آن است كه با قلب خجل و دل پر از خوف و با حال انكسار و ذلّت و ضعف و بيچارگى وارد محضر شوى و خود را بهيچ وجه لايق محضر ندانى و لايق عبادات و عبوديت نشمارى و اذن در عبادت را فقط از شمول رحمت و عميم لطف حضرت محبوب بدانى، كه اگر ذلّت خود را نصب عين كردى و به جان و دل براى ذات مقدس حق تواضع نمودى و خود و عبوديت خود را ناچيز و بى‌ارزش دانستى حق تعالى با تو لطف كند و تو را رفعت دهد و به كرامات خود بيارايد.

اگر بگويند نماز باب رحمت، بارگاه قدس، ميقات عاشقان، معراج مؤمنان، عشق عارفان، راه دانايان، صراط بينايان، جان والهان، وسيلۀ قرب جانان، و درمان دردهاست، چيزى به گزاف نگفته‌اند.

معاوية بن وهب مى‌گويد: «از حضرت صادق - عليه‌السلام - پرسيدم:

برترين چيز كه وسيلۀ قرب عباد به حق و محبوبترين عمل نزد خداوند است چيست؟ فرمود: پس از شناخت حق، چيزى را محبوبتر از نماز نمى‌شناسم.» ¹ابوبصير از حضرت صادق - عليه‌السلام - نقل مى‌كند: «يك نماز واجب از بيست حج بالاتر است و يك حج بهتر است از خانه‌اى كه پر از طلا