362پيامبر بر وى به مقياس خسارت فقدان او نسبت به اسلام بود و گرنه همانگونه كه حمزه عموى پيامبر است، ابولهب نيز عموى پيامبر بود ولى هيچ عداوت و دشمنى مانند عداوت و دشمنى ابولهب نسبت به رسول خدا و هيچ ايذاء و اذيّتى مانند اذيت او نسبت به آن حضرت نبود و به همين نسبت انزجار رسول خدا از وى و در مقابل اين دورى و انزجار متقابل عنايت و علاقۀ رسول خدا صلى الله عليه و آله را مىبينيم نسبت به سلمان، كه مىفرمود:
نگوييد سلمان فارسى، بگوييد سلمان محمدى تا آنجا كه دربارۀ او فرمود:
«سَلْمٰانُ مِنّا اهْل الْبَيت».
شاعر مىگويد:
كانت مودّة سلمان لهم رحماً
ولم يكن بين نوح و ابنه رحم 1
همان گونه كه عملكرد هند و ابوسفيان با پيكر آن شهيد عزيز و اهانت ابوسفيان بر قبر شريفش در دوران خلافت عثمان و تصميم معاويه بر محو اثر قبر او پس از گذشت بيش از چهل سال از جنگ احد 2 همه اينها دليل محكم بر نقش مؤثر آن بزرگوار در اعلاى كلمۀ حق و در هم كوبيدن شرك و الحاد بود.
حرم حضرت حمزه عليه السلام در بستر تاريخ
قبر شريف و حرم مطهّر حضرت حمزه، آن بزرگ مجاهد اسلام و عموى دلسوز رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله از سال سوّم هجرت، كه آن حضرت به شهادت رسيد، تا سال 1344 كه گنبد و بارگاهش به وسيلۀ وهابيان تخريب گرديد، مراحلى را طى كرده و حوادثى را به خود ديده است كه از نظر فقهى و مذهبى داراى نكاتى آموزنده و از نظر تاريخى حاوى مطالب ارزنده و قابل توجّه است و ما در اين بخش، مطالبى را به تناسبِ تاريخِ وقوع آنها، در اختيار خوانندگان عزيز قرار مىدهيم: