359صُرِعُوا»؛
«در همانجا كه به شهادت رسيدهاند، دفن كنيد.» و چون دستور پيامبر به مدينه رسيد و جنازه«شماس مخزومى)هنوز دفن نشده بود، او را به احُد برگرداندند و در همانجا به خاك سپردند. 1
رسول خدا در بالاى سر هر يك از شهدا قرار مىگرفت، جملهاى در مقام ارجمند شهادت و رتبه و درجۀ شهدا در قيامت بيان مىكرد؛ از جمله اين كه مىفرمود:
«أَنَا شَهيدٌ عَلىٰ هٰؤُلٰاء أَنَّهُ مٰا مِن جَريحٍ يُجْرَحُ فياللّٰه إِلّا وَ اللّٰهُ يَبعَثُهُ يَومَ القِيامَة و جُرحه يُدمى اللَّونُ لَونُ دَمٍ وَ الرِّيحُ ريحُ مِسكٍ».
آنگاه مىفرمود:
«اُنْظُرُوا أَكثر هٰؤُلٰاء جمعاً لِلقرآن فَاجْعَلُوه أَمٰام اصحابه في الْقَبر». 2
«من شهادت مىدهم كه كسى در راه خدا مجروح نمىشود مگر اينكه خداوند در روز قيامت او را در حالى محشور مىكند كه از جراحت او خون جارى است، رنگ آن رنگ خون و بويش بوى مشك است.»
سپس فرمود: هر يك از اين شهدا بيشتر قرآن بلد است، در داخل قبر، پيش روى همقبرش قرار دهيد.
حمزه به تنهايى در يك قبر
در منابع حديثى آمده است: در جنگ احُد انصار نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آمدند و گفتند:
يارسول اللّٰه، بدنها خسته ومجروح و قبر كندن بر تك تك شهدا طاقت فرسا است، فرمود:
«إِحفِرُوا وَ أَوسِعُوا وَ اجْعَلُوا الَّرجُلَين في القَبْرِ الواحد».
«قبر را وسيعتر حفر كنيد و هر دو نفر را در يك قبر به خاك بسپاريد.»