269 خانه‌ات باز گرد.»

معاويه با شنيدن اين حادثه از سر اعجاب، اين جمله را بر زبان مى‌راند:«هيهات هيهات كه مادرها از آوردن فرزندى مانند على عقيمند.(هيهات عقمت النّساء أَنْ يَلِدْنَ مِثْلَهُ). ¹

6-دفاع عقيل از ياران امير مؤمنان عليه السلام

در اين چند نمونه از گفتگوهاى عقيل با معاويه، ملاحظه نموديد كه او گاهى با يك جملۀ كوتاه و گاهى با بيان يك حادثه، توانسته است حق مطلب را دربارۀ امير مؤمنان عليه السلام بيان كند و برخلاف خواستۀ معاويه از روش آن حضرت با مدح و نيكى ياد كند و در عين حال از راه و روش معاويه انتقاد نمايد.

گفتنى است، مراجعه به منابع، اين حقيقت را ثابت مى‌كند كه دفاع عقيل منحصر به شخص امير مؤمنان عليه السلام نبوده بلكه گاهى كه بحث و گفتگو به اصحاب و ياران آن بزرگوار منتهى مى‌شد، عقيل با صراحتِ كامل از آنها نيز دفاع مى‌نمود و على رغم كراهت معاويه از شنيدن فضائل و صفات نيك آنان، به ذكر آنها پرداخته است.

يكى از اين موارد را مسعودى، طى گفتار مشروحى كه بين عقيل و معاويه واقع شده، نقل نموده است و ما خلاصۀ آن را مى‌آوريم:

وى مى‌نويسد:

روزى عقيل وارد مجلس معاويه شد و معاويه از اين كه برادر على بن ابى‌طالب به نزدش آمده، شادمان گرديد و در ضمن اكرام و احترام از وى پرسيد: عقيل! على را چگونه ديدى؟

عقيل پاسخ داد: «عَلٰى ما يحبّ اللّٰه و رسوله و ألفيتك على ما يكره اللّٰه و رسوله» ؛«او را آچنان ديدم كه خدا ورسولش از وى راضى بود و تو را آنچنان ديدم كه خدا و پيامبرش ناراضى است»

معاويه: عقيل! اگر ميهمان ما نبودى، پاسخ تو آنچنان بود كه تورا مى‌آزرد. سپس براى