375نوشت تا در مقابل تأييد او يك صد هزار دينار شريفى بگيرند.در اواخر سال 904 حكم تأييد وى همراه قافلۀ مصرى‌ها رسيد.به دنبال آن وى با سپاهيان خود به همراه قافلۀ مصرى از ينبع به سوى مكه حركت كرد.بركات با اطلاع از اين مطلب براى روبرو شدن با او به وادى مر 1رفت.در اين درگيرى بركات دوم شكست خورده به جده گريخت.بدين ترتيب منطقه ناامن شد،در حالى كه حجاج در عرفات و منى بودند.مفسده‌جويان هم فعّال شدند و مردم به ناله درآمدند.در اين وقت بزرگان قوم نزد هزاع رفته او را سخت ملامت كردند. 2
به دنبال آن،اشرف ميان دو برادر را آشتى داده و بركات در اواخر ذى‌حجه همان سال به مكه بازگشت.دو سال بعد،باز اختلاف آغاز شد و اين بار هزاع بر بركات يورش برده،در نهم جمادى الأولاى سال 907 با يكديگر درگير شدند.بركات شكست خورده به ليث رفت و هزاع امارت مكه را در دست گرفت؛اما چيزى نگذشت كه در 15 رجب همان سال در نزديكى مكه درگذشت.جنازۀ او را به مكه حمل كرده،پس از طواف دفن كردند. 3
احمد الجازانى
با درگذشت هزاع،در حضور ابوالسعود بن ظهيره قاضى مكه مجلسى در مسجد با حضور اصحاب حَلّ و عقد تشكيل گرديد و بر توليت احمد جازانى فرزند محمد بن بركات اوّل اتفاق شد.پس از آن خبرش اعلام شده،نامه‌اى هم در اين باره به چراكسۀ مصر نوشتند.
احمد جازان دريافت كه مى‌بايست لشكر مقيم مكه را راضى كند.به همين دليل به قاضى و برخى از اعيان دستور داد تا پولى براى آنان از تجار مكه بگيرند.او پول را به