303
مسائل عمومى دوران ايوبى
وضعيت سياسى
پيروزى ايوبيان در مصر و شام و بناى دولتشان روى ويرانههاى دولت فاطمى، نوعى پيروزى براى عباسيان در اين بخش از بلاد عربى بود.در مصر،صلاح الدين متمايل به عباسيان و تقديس خلافتِ آنان بود.او سپاهش را در خدمت آنان مىدانست و در منابر بلاد تحت سلطهاش يا جايى كه نفوذش به آن نواحى مىرسيد،مانند همين حرمين،براى آنان دعا مىكرد.
ترديدى نيست كه اشراف مكه،از سقوط فاطميان كه همپيمانشان بودند و در بسيارى از باورها با آنان شريك بودند،گرچه در برخى از اغراض و اهداف با آنان اختلاف داشتند،ناراضى بودند.اما اكنون مجبور به كنار آمدن با ايوبيان و راضى كردن آنان با پذيرش دعا براى عباسيان و شريك كردن ايوبيان با عباسيان در منبر مكه شده بودند.
چنين مىنمايد كه عباسيان نمىخواستند پيوند آنان با مكه تنها در حد همين دعاى برايشان بر منابر خلاصه شود.آنان در پى گسترش نفوذ خود بوده و به همين دليل دوباره فرستادن موكب عراقى را كه از سالها قطع شده بود،آغاز كردند تا بتوانند در امور سياسى و حكومتى مكه مداخله كنند و كسانى را كه نمىخواستند،از سياست آن ناحيه دور نمايند و برخى از عموزادگان خود را به آنجا نزديك سازند.مكثر بن عيسى نزديك بودن اين خطر را دريافت و تلاش كرد تا قلعهاى در مكه بسازد.