273كجا مىرفتند،همراهىشان مىكردند.
البته ما بايد برخى از آنان را كه اهل تواضع بودند استثنا كنيم،كسانى كه بدون حاجب برابر مردم ظاهر مىگشتند،و براى رسيدگى به دادرسى عامه و گرفتن حق ضعفا و مظلومان،جلوس داشتند.
مكۀ اين دوره،شاهد برخى تقسيمات ادارى بود كه در مصرِ فاطمى مرسوم بود.به جز قاضى و بيت المال و بريد و محتسب،كسى ناظر بازار بود.همين طور شرطه كه مسؤول امنيت بود.يك نفر هم فرمانده سپاه و شخص ديگرى صاحب باب الاماره بود.
بيشتر اين كارها در قصرهاى مخصوصى كه پشت دارالندوه قرار داشت انجام مىگرفت.
برخى هم در طبقات زيرين خانههاى امرا بودند.منازل بيشتر آنان هم در نزديكى دارالندوه در محلهاى كه در حال حاضر شاميه ناميده مىشود،قرار داشت.
رؤسا معمولاً با جلال و جبروت بودند و بالاترين موقعيت،از آنِ قاضى و امام و خطيب مسجد بود.به نظرم استقبال از خطيب و تجميل منبر با پارچههاى زرباف و ايستادن خدام در برابر منبر و نشستن كسانى بر برخى پلههاى منبر تا در پى دعاهاى خطيب در صور بدمد-چيزهايى كه پيش از آمدن آل سعود شاهدش بوديم-ترديدى نيست كه از ساختههاى همين دوره بوده است كه مردم متأثر از كارهاى فاطميان بودند.
از ديگر ساختههاى اين دوره،دستورات حاكم فاطمى در سال 396 است كه گفته بود،وقت بردن نام وى در خطبه،مردم از جاى برخيزند.اين از عادات آنان بود كه در مصر وجود داشت و وقت نام بردن از خليفه در مسجد يا ديگر اجتماعات و بازار مىايستادند.اين به رغم آن بود كه گفته شده است،فاطميان هيچ كس را مجبور به پذيرش مذهب خود نمىكردند. 1
مكۀ اين دوره،شاهد برخى از اعياد و جشنها،علاوه بر اعياد دينى بود.مانند عيد