145
صدف درّ نبوت
روبروى در آن بقعه، بقعه منوّر«آمنه بنت وهب» 1، صدف درّ نبوت است - رضوان اللّٰه عليها ، بقعهاى كوچكتر به ترتيبات مختصرى هم دارد، اما نه به مقدار «حضرت خديجه»، قدرى از احوالات آن مخدره هم به طريق اختصار در اين كتاب خود مىنويسيم:
«آمنة بنت وهب بن عبدمناف بن زهرة بن كلاب بن مرّة بن لؤى»و مادر«آمنه» «برّه»نام داشته است. در شب جمعه عشيّه عرفه عقد آن مخدره با«حضرت عبداللّٰه بن عبدالمطلب»اهل سير و تواريخ در عام الفيل نوشتهاند، و چون شش سال از سن شريف حضرت«خاتم الانبياء»بگذشت،«آمنه»- سلام اللّٰه عليها -، به اجازه«حضرت عبدالمطلب»، سفر«مدينه»براى ديدن اقوام خود فرمود، و يك ماه در«مدينه»اقامت فرموده، او در آن سفر«حضرت رسالت»را با خود برده بود و«ام ايمن»حاضنه 2 حضرت رسالت نيز همراه بود، در مراجعت در منزل«ابواء»، كه بين«مكه»و«مدينه»است، آن مخدره مريض گشته و جهان را بدرود فرمود، به روايتى در«ابواء»مدفون گرديد، و به روايتى جسد مطهره آن مخدره را حمل به«مكه»نمودند، و در قبرستان«مكه»مدفون داشتند، و بعد از آن مخدره«ام ايمن»به تمامه كفالت و حضانت«حضرت خاتم الانبياء» بود مىفرمود.
بقعه حضرت عبدالمطلب
قدرى به كوه نزديكتر محوطهاى كوچك هست كه دو بقعه در آن محوطه است، يكى بقعهاى است كه«حضرت عبدالمطلب»و«عبدمناف»اجداد«حضرت رسالت»در او مدفون هستند، بقعهاى تقريباً پنج ذرع در پنج ذرع دو قبر در او است، و دو صندوق به وضع شيروانى، كه طرف سرقدرى بلندتر است گذاردهاند، و سر هر كدام صندوق،