100 به هنگام اشارت اى برادر همى ران بر زبان اللّٰه اكبر
پس آن را بهر بوسه سوى لب آر همى بوس از سر تعظيم هر بار

چو حاصل شد ز طوف كعبه‌ات كام به سوى ملتزم يك لحظه بخرام
توقف كردنت آنجا ثواب است دعاها اندر آنجا مستجاب است
بگير از روى شوق استار كعبه بنه رخساره بر ديوار كعبه
به زارى و تضرع كوش آنجا تمامى عرض حال خويش بنما
بكن عرض نياز خود كماهى بخواه از حق در آنجا هر چه خواهى
پس آنگه جانب خلف مقام آ توقف اندر آنجا نيز بنما
دو ركعت سنتى آنجا ادا كن برآور دست خويش و پس دعا كن
توقف اندر آنجا هم ثواب است دعاها نيز آنجا مستجاب است
نماز آنجا چو كردى و دعا هم روان شو از پس آن سوى زمزم
سر خود را درآور اندر آن چاه برآور دست آنجا حاجتى خواه
بخور از آب آن چندان كه خواهى كه يابى بهره از فيض الهى
بخور از آب زمزم كان دوا است شفاى عاجل هر رنج و داء است
دگر ره قصد تقبيل حجر كن بدان خود را دگر ره بهره‌ور كن
چو تقبيلش نمودى از وفا كيش بگير از روى دل راه صفا پيش
توجه جانب كوه صفا كن ز روى مسكنت آنجا دعا كن
ثنا و حمد حق بسيار مى‌گوى پس آنگه ره به سوى مروه مى‌پوى
برو آهسته تا نزديك ميلين ¹ همى دو در ميان اى قرة العين
وز آنجا تا به مروه اين نكوكار برو آهسته و مى‌باش هشيار
بدينسان هفت نوبت اى نكوكار طواف اين دو موضع را بجا آر