213شده است.او،كه از بزرگان و مبارزان عصر خود بود،در ميان شيعيان و دوست داران اهل‌بيت به«سبع الدجيل»،شير دجيل،معروف بود.سيد محمد در 228 ق،به دنيا آمد و در 252ق دو سال قبل از شهادت امام هادى عليه السلام،درحالى كه از زيارت پدر باز مى‌گشت در قريه بلد بيمار شد و از دنيا رفت و در همان جا خاك شد. 1از تاريخ بناى بقعه او اطلاعى در دست نيست و به نظر مى‌رسد در دوران عضد الدوله ديلمى ساخته شده باشد.نخستين كسى كه به تعمير و مرمت بقعه اين بزرگوار اقدام كرد شاه اسماعيل صفوى بود.سپس،مولى محمد رفيع بن محمد شفيع در 1198ق،به نمايندگى از سوى احمد خان دنبلى به ادامه اين كار همت گماشت.اين بقعه تا زمان ياد شده به دليل دورى از جاده اصلى سامراء چندان مورد اعتنا و توجه نبود و متروك شده بود. 2با قرار گرفتن اين آستان برسرراه اصلى بغداد-سامراء،زائران بى شمارى را به سوى خود جلب كرد و رو به آبادانى نهاد.در 1208 ق،شيخ زين العابدين كاظمى آل سلماسى گنبدى از گچ و آجر برروى آن مزار بنا كرد و كاروان سرايى نيز جهت سكونت زائران،به هزينه احمد خان دنبلى،ساخته شد. 3در 1244 ق،ملامحمد صالح برغانى قزوينى با نظارت سردار حسن خان تعميراتى روى آستان سيد محمد انجام داد.او عمارت قبلى را تخريب و آستان و گنبد را به صورت مجلل بنا كرد كه بازسازى آن شش سال طول كشيد. 4
در 1310 ق به كوشش مرحوم محدث نورى برخى از كاشى‌هاى گنبد مرمت و هشت حجره در جنوب و چهار حجره در طرف غرب صحن احداث شد.ضريحى از فولاد روى مرقد مطهر قرار گرفت و كف صحن با سنگ مرمر فرش شد.ديوارهاى اطراف،تا نيمه،با سنگ تزيين و بقيه آينه كارى گرديد.در سال هاى 1380 تا 1384ق توسعه‌اى در آستان مقدس امام زاده محمد توسط حاج آقا محمد طباطبايى قمى انجام