151انگلستان(1920 م)است كه با مجاهدتهاى خود،سلطه و نفوذ انگليس را در عراق از بين برد.او را درضلع جنوب شرقى صحن در مقبره اختصاصى خود دفن كردند.در 1263ق،هنگام توسعۀ صحن،بقعهاى به نام«ايوان شيرازى»به مساحت دويست متر در كنار آن قبر بنا شد كه محل تدريس و تحصيل طلبهها شده بود ولى به دستور رژيم بعث تعطيل شد. 1
7-3- ابن فهد حلى (758 ق-841 ق)
قبر شيخ احمد بن محمد بن فهد،فقيه بزرگ اماميه،در غرب خيابان باب القبله، يعنى سمت قبله صحن،داخل مسجدى قرار دارد كه به نام او معروف است.وى خانهاش را براى زائران به عنوان منزلگاهى وقف كرده بود و پس از مرگش او را در همان خانۀ خود به خاك سپردند.شاه عباس در 1033 ق باغ جنوب قبر ابن فهد را به صورت مسجدى در آورد و آن را كاشى كارى كرد و گنبدى روى قبر وى برپا ساخت. 2اين قبر اكنون در نزديكى خيمهگاه قرار دارد.
8-3- فضولى بغدادى (913ق-976ق)
محمد بن سليمان ملقب به فضولى بغدادى از شاعران بزرگ ترك در 976ق به مرض طاعون درگذشت و در مقبره دده نزديك تكيه بكتاشيه،در جنوب صحن دفن شد. 3امروزه بيست جلد كتاب در شعر و ادب از وى به يادگار مانده است.در كنار قبر او، فرزندش فضلى بن فضولى شاعر متصوف قرن دهم دفن است.فضلى بن فضولى تا 978ق در قيد حيات بود.آرامگاه او در توسعه اخير از ميان رفته است. 4
9-3- آل عصفور بحرانى (1107ق-1186 ق)
شيخ يوسف آل عصفور بحرانى،صاحب كتاب الحدائق الناضره،در رواق شرقى حرم دفن شده است.وى به همراه سيد على طباطبايى و وحيد بهبهانى در يك مقبره آرميدهاند.