129خاص به آن بخشيده است.پيرامون و گرداگرد حرم را صحنى وسيع احاطه كرده است.بر اين صحن نام«جامع»و«مشهد»نيز اطلاق مىشود كه از داخل به شكل مستطيل و دو طبقه و از بيرون به شكل بيضوى است.ارتفاع ديوارهاى آن به دوازده متر مىرسد كه تا دومتر آن با سنگ و بقيه با كاشى تزيين شده و كتيبهها و آيههاى قرآنى زينتبخش آن است.قبل از توسعۀ جديد حرم،مدرسهها و مسجدهايى پيرامون آن قرار داشت كه به داخل صحن راه مىيافتند.اين اماكن در توسعۀ خيابانهاى مجاور به كلى تخريب شد. 1بناى بخش شمالى آن توسط شاه طهماسب صفوى ساخته شده است و پيش از آن،داراى ضلع شرقى،غربى و جنوبى بود.مساحت صحن 82*158 متر يعنى 1500 متر مربع با 65 ايوان و حجره است. 2اين حجرهها در دوران ناصرى و به دستور وى تعمير شد. 3صحن با هفت در به بيرون راه مىيابد و كف آن در 1375 ق با سنگهاى سياه معدنى فرش شده است. 4در گذشته تكيهاى با نام«تكيه بكتاشيه»در داخل صحن،سمت راست باب القبله،قرار داشت كه عبد المؤمن دده ساخته بود و صوفيان ترك در عصر عثمانى در آن گرد هم مىآمدند.اين تكيه در توسعههاى جديد از بين رفت.
1-9-صحن صغير(كوچك)
در جوار صحن اصلى و سمت شرقى آن صحن كوچكى قرار داشت كه به وسيله راهرويى به هم وصل مىشد.اين صحن را صحن صغير مىناميدند.مساحت آن 48 متر مربع و داخل آن با كاشىهاى زيبا تزيين شده بود.تاريخ بناى آن به دوران عضد الدوله ديلمى(قرن چهارم هجرى)مىرسيد و چند تن از پادشاهان آل بويه در آن به خاك سپرده شدند. 5اما اين صحن در تعميرات بعدى از ميان رفت و به صحن اصلى پيوست.