51چند آيهى كامل يا آياتى در قرآن موجود باشد.اساسا روايات تحريف نما در منابع شيعه سخن از حذف،تبديل و يا تغيير كلمه يا كلماتى در ضمن آيهاى از آيات دارند؛(كلمه يا كلماتى كه اساسا قابل حمل بر معناى تفسيرى و شرح آيهاى از آيات است).
به خلاف روايات در منابع اهل سنت-هر چند در نخستين نگاه،چند مورد از اين قاعدهى كلى مستثنا مىشود كه با تأمل و دقت روشن مىشود برخى از آنها از موارد استثنايى نخواهند بود-مانند اسطورهى سورهى«نورين»و«ولاية»كه هر كدام متشكل از چندين آيهى موهوم است.اسطورههايى كه به زودى در بخش دوم خواهيد ديد كه هيچ مدرك روايى ندارند و نخستين منبع آنها كتابى است با مؤلفى ناشناخته و نسخهاى خطى از قرآنى مجهول كه هر دو در حوالى قرن يازدهم نگاشته شدهاند.
مورد ديگر،آيهى موهوم«رجم»است.منشأ اين پندار در صحاح اهل سنت از قول عمر بن الخطاب است كه بعد از وفات پيغمبر خدا صلّى اللّه عليه و آله مىگويد:
آيهى رجم نازل شد؛پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله حكم رجم را اجرا مىكرد و ما هم با ايشان رجم مىكرديم؛پس سوگند به كسى كه جان محمد در دست اوست،آيهى رجم را از بر كردم و فرا گرفتم و دانستم؛و اگر نبود كه گفته شود عمر در مصحف چيزى نوشت كه از آن نيست،به طور حتم خودم به نوشتن آيه در مصحف اقدام مىكردم و چنين مىنوشتم؛الشّيخ و الشّيخة اذا زنيا فارجموهما البتة...؛ چون مرد و زن محصنه با يكديگر آميزش كنند آنان را رجم كنيد... 1
حديث رجم در برخى از كتابهاى روايى شيعه آمده و مورد پذيرش شيخ الطائفة طوسى و شيخ طبرسى قرار گرفته است،شيخ طوسى مىگويد:
از آياتى كه لفظش نسخ شده ولى حكمش باقى است،وجوب رجم بر محصنه است،وجوبى كه مورد خلاف نيست... 2