183بسيارى از موارد با متنى كه كانن سل lleS( )nonaC منتشر كرده متفاوت است.كانن سل متن خود را از مقالهى ميرزا كاظم بيك در مجلهى آسيايى گرفته است.
بنابراين،اين دو سوره تا پيش از قرن شانزدهم ميلادى قدمتى ندارد-بر فرض كه آن نسخه از قرآن در آن قرن نگاشته شده باشد-مواردى را كه تسدال ادعا مىكند با متن كانن سل متفاوت است،از قبيل اختلاف نسخه است.كه در نسخههاى خطى امرى طبيعى است.
محمد صبيح 15 بند از 43 بند سورهى نورين را بدون ذكر منبع مورد استناد خود،به همين نام(سورهى نورين)آورده و بدون ارائهى مدركى ادعا مىكند اين سوره در مصحف علىّ بن ابى طالب بوده و عثمان آن را برانداخته است. 1
محمد جواد مشكور نيز مىنويسد:
در هندوستان نسخهى مجعولى از قرآن پيدا شده كه غير از سورهى ولايت و سورهى نورين،سورهى ديگرى مشتمل بر هفت آيه در بر دارد كه به زعم غلات شيعه سورهى ولايت على و ائمه است. 2
مشكور در اينجا مرتكب اشتباه شده است؛چون سورهى ديگرى غير از دو سورهى نورين و ولايت،به نام سورهى ولايت و ائمه وجود ندارد.مقايسهى متن دو سورهاى كه مشكور آورده با سورهاى كه لاهيجى 3و كليرتسدال 4به نام سورهى ولايت نقل كردهاند،نشان مىدهد كه اين دو سوره يكى است و مدرك همهى اينان نيز چيزى نيست جز نسخهاى بىنام و نشان از قرآن كه ادعا مىشود در هندوستان يافت شده است.
حاصل آن كه،منبع و مدرك خاورشناسان و مشكور و ديگران دربارهى سورهى